Νέα σχολική χρονιά με πολλά προβλήματα και ελλείψεις

 Για ακόμη μια χρονιά μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με τα διαχρονικά προβλήματα υποχρηματοδότησης της εκπαίδευσης.

Η εικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνηση είναι αυτή ενός σχολείου που «αναβαθμίζεται», με περισσότερες υποδομές, περισσότερους εκπαιδευτικούς και νέες εκπαιδευτικές δυνατότητες. Η καθημερινότητα των οικογενειών, όμως, είναι πιο σύνθετη.

(κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Υπάρχουν προβλήματα στελέχωσης, μεγάλα τμήματα, ελλείψεις στην ειδική αγωγή και την παράλληλη στήριξη, σημαντικές ανάγκες στη σχολική στέγη και στη συντήρηση των κτιρίων, ενώ την ίδια στιγμή αυξάνεται η οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών για τη μόρφωση των παιδιών.

Για τα προβλήματα των υποδομών - ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει και ο αναγκαίος προσεισμικός έλεγχος - η κυβέρνηση απαντά μόνιμα πια με την αναφορά στο πρόγραμμα «Μαριέττα Γιάννάκου» που αφορά επιφανειακές ανακαινίσεις σε ελάχιστο ποσοστό των σχολείων. Απέχοντας πολύ από τη στιγμή που όλα τα σχολεία θα έχουν περάσει ουσιαστικούς ελέγχους και με ολοκληρωμένες τις αναγκαίες παρεμβάσεις που θα προκύψουν...

Η κατάσταση σε πολλά σχολικά κτήρια του Δήμου μας είναι από προβληματική έως και επικίνδυνη για την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα μαθητών και εκπαιδευτικών. Στον δήμο μας έχουμε σχολικά κτίρια  παμπάλαια, γερασμένα, και υποσυντηρημένα (πχ 1ο δημοτικό Αγ.Παύλου, 1ο και 5ο δημοτικά Συκεών, 7ο δημοτικό Νεάπολης κ.α), νηπιαγωγεία που λειτουργούν σε ισόγεια καταστήματα χωρίς προαύλια (όπως 1ο και 5ο νηπιαγωγεία Συκεών), βρεφονηπιακοί σταθμοί σε διαμερίσματα πολυκατοικιών (Στρ.Σαράφη, Νεάπολη) και με υπόγειες αίθουσες (παιδικός σταθμός Μάνου Λοΐζου στα Πεύκα), σχολεία χωρίς γυμναστήρια, αίθουσες πολλαπλών χρήσεων, βιβλιοθήκες, εργαστήρια, τραπεζαρία. Σχολεία να λειτουργούν χωρις ίντερνετ και τηλέφωνο.

 Οι συγχωνεύσεις σχολείων (3^ο και 5^ο δημοτικά σχολεία Νεάπολης) και συμπτύξεις τμημάτων, η απώλεια ακόμα και οργανικών θέσεων εκπαιδευτικών, αποτελούν ένα ακόμη ζήτημα που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Η μείωση του μαθητικού πληθυσμού είναι πραγματικό δημογραφικό πρόβλημα. Δεν σημαίνει όμως ότι η μόνη δυνατή απάντηση είναι να αυξάνεται ο αριθμός των μαθητών στα τμήματα ή να μετακινούνται μαθητές από σχολείο σε σχολείο. Η υπογεννητικότητα είναι ένα κοινωνικό πρόβλημα το οποίο δεν μπορεί να λειτουργεί σαν άλλοθι από την κυβέρνηση και την δημοτική αρχή για συγχωνεύσεις και συμπτύξεις. Το κρίσιμο ζήτημα είναι πώς αντιμετωπίζει η πολιτεία αυτή την πραγματικότητα. Το αίτημα για 15 μαθητές ανά τμήμα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι σύγχρονη παιδαγωγική ανάγκη. 

Επιπρόσθετα, οι γονείς, αναγκάζονται να καλύπτουν από την τσέπη τους ανάγκες των σχολείων με μοναδικό γνώμονα την προστασία των παιδιών (καθαριστικά, αναλώσιμα, χαρτιά υγείας, αθλητικό και καλλιτεχνικό εξοπλισμό, κ.α). Το σχολείο μπορεί τυπικά να είναι δημόσιο και δωρεάν, όμως η εκπαιδευτική διαδρομή ενός παιδιού συνοδεύεται από σημαντικές δαπάνες. Σχολικά είδη, ξένες γλώσσες, φροντιστήρια, αθλητισμός, πολιτιστικές δραστηριότητες, μετακινήσεις, εκπαιδευτικές επισκέψεις και μια σειρά άλλων αναγκών επιβαρύνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Και αυτό γίνεται πιο δύσκολο όταν το κόστος κατοικίας, ενέργειας, τροφίμων και μετακινήσεων αυξάνεται.

 Γνωρίζουμε καλά τι πραγματικά συμβαίνει όταν ακούμε από την κυβέρνηση, αλλά και τη βολική αντιπολίτευση (ΠΑΣΟΚ, ΕΛΑΣ, ΣΥΡΙΖΑ) να αναμασούν εν χορώ πως οι όποιες παροχές πρέπει να είναι απόλυτα κοστολογημένες, πως δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα κ.α.

Μόνο όμως οι ανάγκες μας και οι ανάγκες των μαθητών και εκπαιδευτικών μπαίνουν τελικά στο ζύγι και στον κόφτη των δημοσιονομικών αντοχών. Την ίδια ώρα, η «οικονομία» τους «αντέχει»:

 

(κάντε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Αρκετά πια με την κοροϊδία λοιπόν των δήθεν εξαγγελιών. Αρκετά πια με το «όλα είναι στη θέση τους». Αρκετά πια με τα κοστολογημένα προγράμματα κυβέρνησης και αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας. Δεν μπορούμε να ζούμε με pass και καλάθι

Το γεγονός της μεγάλης περικοπής κονδυλίων, για τις ανάγκες της εκπαίδευσης και τη συντήρηση των σχολικών μονάδων – απ’ όλες τις κυβερνήσεις της τελευταίας δεκαετίας τουλάχιστον – δεν μπορεί να αποτελέσει «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» για τη διοίκηση του δήμου, που ευθύνεται εξίσου για την υλοποίηση αυτής της πολιτικής που αντιμετωπίζει τη δημόσια παιδεία ως κόστος, συνηγορώντας υπέρ των ιδιωτικών «πρότυπων» εκπαιδευτηρίων. Άλλωστε, η δημοτική αρχή ΠΑΣΟΚ που συνδιοικεί με τα κόμματα της ΝΔ, της ΕΛΑΣ, του ΣΥΡΙΖΑ, της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ συμφωνεί με τα Ιδωτικά Πανεπιστήμια και την κατάργηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, ευθυγραμμιζόμενη με τη γενικότερη εμπορευματοποίηση της παιδείας.

 Η πολιτική που υπογράφει φαρδιά πλατιά τη σημερινή κατάσταση στο σχολείο έχει αντίπαλο. Η δράση των εκπαιδευτικών σωματείων, κάθε συλλογικής οργάνωσης των γονιών από τον Σύλλογο μέχρι τη Συνομοσπονδία, κάθε Μαθητικού Συμβουλίου που έχει καταφέρει να φέρει τα προβλήματα των σχολείων στο προσκήνιο, γκρεμίζοντας τη μόνιμη προσπάθεια να κρυφτούν κάτω από το χαλί. Ξεσκεπάζοντας τους πραγματικούς υπεύθυνους και τους στόχους τους, με κοινές αγωνιστικές πρωτοβουλίες. Βάζοντας μπροστά τις σύγχρονες ανάγκες απέναντι στις επιφανειακές «ανακαινίσεις» είτε αυτές αφορούν τα γερασμένα κτίρια είτε το αναχρονιστικό περιεχόμενο και λειτουργία του σχολείου.

Οι μαθητές μαζί με τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και το λαό να απαιτήσουν Παιδεία στο ύψος των σύγχρονων αναγκών! Να μεγαλώσει το διεκδικητικό κύμα για σχολείο που θα μορφώνει και δεν θα εξοντώνει, για δωρεάν, σύγχρονη, ουσιαστική Παιδεία, με μόνιμους εκπαιδευτικούς, για σύγχρονα και ασφαλή σχολεία.